این کلیسا به صریح 2 قبله دارد اما ندارد

بوسیله گزارش روزنامه نگار ایسنا، مساجد تمامیت از دیرباز در اغلب شهرها حوالی میادین اصلی شهر خواه اماکن اشتراکی اکثر اجتماعات مردم در آن بوده، ایجاد می شده و پذیرای نمازگزاران بوده است.

مسجد جامع ابرکوه نیز از این ضابطه مستثنی نبوده و در مجاورت بازار حقیقی دهکده که به میدان امام حسین (ع) موسوم است، واقع شده است.

مسجد جامع ابرکوه با قدمت صد چهار هجری

درون تاریخ فارس نامه ابن بلخی که مربوط به ابتدای قرن ریه هجری است، ابرکوه و مسجد تمامیت آن این چنین معرفی کردن شده است: «ابرکوه، شهرکی کوچک است، هوای آن رزین است، آب آن اندوه گویا باشد و میوه بسیار باشد و جایی خوش است و آبادان است و جامع و منبر دارد»، که اراده از جامع، همان مسجد تام است.

وجود فدایی از آماج های موجود در این بنای باشکوه چهار ایوانی که دهلیزها و شبستان های متعددی دارد، مؤید این است که پیدایش نخستین آن بوسیله قرن چهارم هجری بازمی گردد. مسجد تو اطراف ایلخانی بوسیله لباس کنونی درآمده و آثار دوره های مختلف از پیش از اسلام تا قرون ۱۳ و ۱۴ هجری در آن قابل مشاهده است.

هسته اصلی بنای صومعه روی یک پلان مستطیل شکل راحتی دارد و ورودی آن به صحن عظمت منبسط می شود که با اندام هایی درون چهار طرف، محصور شده است. بوسیله روی رواق ها، غرفه ها و فضاهای متصل به هم راحتی پژمرده و تزیین و تناسب هر چه تمام زیرفون صحن با ارتفاع قامت آن بوسیله چشم می آید.

مرمت مسجد به اذن پادشاه ابوسعید ایلخانی

«سلطان ابوسعید ایلخانی» در عهد حکومت خویشتن تو صد هشتم هجری، مسجد را مورد تعمیرات اساسی استراحت داده است. داخل همان عهد یک محراب با گچ بری هایی زیبا تو ایوان شرقی مسجد گمارش شده که امروزه این محراب باشکوه بسیاری از نظرها را بوسیله خویشتن جلب می نرم.

محراب رواق شرقی که یکی از پنج محراب این صومعه با عرض ۴.۲۴ متر است که با انواع نقوش اسلیمی و گیاهی به همراه لوحه هایی با خطوط نسخ و کوفی به سر گچ بری تزئین شده است. سه گانه محراب دیگر کلیسا از سنخ سنگ مرمر و آهک و یک محراب نیز از نوع کاشی ساده است.

محراب اصلی و سنگی این کلیسا که دارای دو ستون تزئینی لطیف از جنس مرمر است، حالا در میان سالن مرکزی گنجینه اسلامی ملکی ایران قرار دارد.

مصالحه محراب اولیه با پیدایش محرابی به سوی کعبه

غم اکنون در یکی از جزء های مسجد دو محراب در بر یکدیگر راحتی دارد که فداکار از عوام معتقدند که محراب مبدا به جانب بیت المقدس بوده و این مسجد دارای دو قبله است ولی تجسس های علمی نشان می دهد که محراب ابتدایی از رویت طول و جاه جغرافیایی، بیت المقدس را نشان نمی دهد و علم جغرافیا این باور را رد می کند.

در حقیقت محراب دوم این مسجد که همانند بناهای مغولی ساخته شده با موجب رهبر مغناطیسی شمال دارای ۴۵ درجه تضاد است و سمت مکه را نشان می دهد و به دید می رسد برای مصالحه محراب اول ساخته شده است.

برخلاف تصور غلط عوام، تعدد محراب ها داخل کلیسا برهان پیاده شدن تعدد قبله نیست بلکه به این خاطر بوده که وقتی پری فراوانی داخل صومعه حضور دارند و پراکنده هستند، افراد بوسیله راحتی درون هر نقطه از صومعه فراغت دارند بتوانند جهت قبله را امتیاز دهند.

چله نشینی عرفا و دانشمندان تو مسجد تمامیت

در رواق های کلیسا و روی سقف آن، نقاشی هایی بوسیله فام آبی دیده می شود که متعلق به سال های بسیار دور است.

در سرنوشت قدیمی مسجد فضایی حیات دارد که در همیشه بوسیله «تاریک خانه» مشهور و محلی برای چله نشینی یا عبادت عرفا، بزرگان، دانشمندان و علما بوده است. یکی از پنج محراب این مسجد نیز داخل قسمت تاریک خانه است.

در تاریخچه ابرکوه آمده است که گران کردن الدین نسفی تو تاریک ساختمانی این کنیسه چله نشینی کرده و تاریخ «انسان کامل» را در این مدت تکمیل کرده است.

حجاری نام «محمد» و «علی» روی عقل محراب

این مسجد همچنین دارای گرم خانه ای است که کنار گرمابه ستون های هشت ضلعی معتمد است و هلال های موزون، سقف ضربی و مقرنس های گچی و انحناها، زیبایی خاصی بوسیله آن بخشیده است.

تو گرم ساختمانی ی مسجد، دو سنگ محراب ساده و پوشیده از کاشی های فیروزه ای است که با سادگی کچل کلکسیون پیوندی ناگسستنی دارد. از عموم آرایه های موجود در گرم خانه، سنگ قبری است حجاری شده که بر روی آن آیاتی از تاریخچه حکیم حک شده است.

در جانب غربی کنیسه هم محرابی از سنگ مرمر با تزئینات فراوان است که دارای نقش هنرپیشه شش انباشته با حاشیه ای از گلبرگ هایی با کوفی بنایی روی هر یک نام «محمد» نگاشته شده است.

تو پایین عقل و در حاشیه لوزی شکلی که گرداگردش را گل ها و بوته ها آراسته اند نیز چهار مرتبه نام «علی» بوسیله چشم می خورد و دور تا دور محراب را نیز لوحه ای به خط نستعلیق در برگرفته است.

انتقال آثار ارزشمند کنیسه به موزه ایران باستان

برخی از جای پا های مسجد و علت محفوظ ماندن از آسیب در قاب های تیغ ای محصور شده است که داخل یکی از این پی ها، قبله نمایی منقش به کاشی مربوط به طبقه کارگر و زحمتکش های فیروزه ای مشاهده می شود که از جمله نظم های مسجد است.

در صومعه جامع آثار بسیار ارزشمند و گرانبها قیمتی مانند چوب های بسیار قدیمی حیات داشته است که در سال ۱۳۱۶ به ملکی ایران باستان تو تهران نقل مکان می شود.

آب انبار، سرداب و وضوخانه داخل میان حیاط صومعه و تو زیرزمین بوده است که با یک سقف متجاوز بزرگ پوشیده شده است که این سقف امروز بوسیله رخساره برجسته تو میان مسجد شایان مشاهده است.

گلدسته های مسجد از قدیم الایام دو سرنوشت بوده است که قسمت فوقانی آن در اثر گذر زمان و تغییرات جوی تخریب و قسمت پایین آن ابدی مانده بود. البته داخل بین سال های ۱۳۱۰ تا ۱۳۲۰ قسمت بالایی گلدسته مجدداً بازسازی شد.

طاق های دو لایه ای صومعه تام به دهانه ۷ متر

حاج امیر معمارزاده متولد سال ۱۲۹۸ که از بچگی به همراه پدر خویشتن بوسیله بنایی مشغول بوده و یکی از استادکارهایی است که سقف ها و طاق های مسجد جامع ابرکوه را ساخته است، می گوید: طاق های مسجد به صورت دو لایه ای (دو آجره ) با ضخامت ۴۰ سانتی متری و دهانه ۷ متری مخلوق شده است.

البته ذکر این نکته نیز تو این وابستگی حائز اهمیت است که تقدیر هایی از سقف کلیسا که محل شلوغی نمازگزاران نیز می باشد، دچار آسیب های موکد شده که نیازمند تعمیر و بازسازی است.

انتهای پیام